علل نزول بلاها و گرفتارىها « منكران و همفكران مانى ، حكمت بلاها و گرفتارىهايى كه بر مردم نازل مىشود را منكر مىشوند و مىگويند : اگر جهان ، پروردگار مهربانى داشت ، چرا اين بلاها و گرفتارىها را بر مردم نازل مىكند ؟ آنها دنيا را اين‌گونه مىخواهند كه در آن هيچ بلا و گرفتارى نباشد و از هرگونه ناراحتى ، پاك باشد . درحالىكه اگر اين جريان در جهان حكمفرما شود ، انسان از سرمستى و آسايش ، رو به سوى گناه مىآورد ، همانطور كه اكثر رفاه‌طلبان و راحتى خواهان و كسانى كه در آرامش هستند ، در چنين فسادهايى غرق مىشوند ، اين گروه ، حتى گاهى اوقات فراموش مىكنند . كه پروردگارى دارند و روز قيامتى در انتظارشان است و اگر به جايى برسند ، بايد دست ضعيفان را بگيرند و به فقرا كمك كنند و به گرفتاران رحم نمايند و براى ضعفا دل بسوزانند . ولى هنگامى كه انسان دچار بلا و گرفتارى مىشود و سختى و مرارت را تحمل مىكند ، عبرت مىگيرد و چشمش بينا مىگردد و نسبت به بسيارى از وظايفش آگاه مىشود و آنها را انجام مىدهد . كسانى كه اين بلاها و گرفتارىها را بيهوده مىدانند ، همچون كودكانى هستند كه داروى تلخ ، ولى شفا دهنده را نمىخورند و از اينكه نبايد يك سرى از غذاها را نخورند ، ناراحت و عصبانى مىشوند و از ادب شدن فرار مىكنند و بيكارى و بطالت را دوست دارند كه به لهو و لعب و خوشگذرانى بپردازند ، آنها عواقب اين‌گونه كارها را نمىدانند و نمىفهمند كه غذاهاى خوشمزه برايشان ضرر دارد و داروى تلخ براى آنان مفيد است و نمىدانند